شهرهاي بريتانيا، كه در باب مكان شناسي بريتانيا در زمان سلطهٴ روميان است و آن را به غلط به او نسبت دادهاند.
ب. ب. وودوارد (سال 1866ـ1867)، و ج. مايُر (سال 1869)، قطعاً ثابت كردهاند كه درباب
شهرهاي بريتانيا در سال 1747 و پس از آن، بهوسيلهٴ چارلز برترام يا كارل يونيوس اهل كپنهاگ (1723ـ 1765)، جعل و در سال 1756ـ1757 توسط ويليام استوكلي (1687ـ 1765)، باستانشناس انگليسي ترويج شده است. اين جعلِ جسورانه نتايج مصيبتباري داشت، چون تعدادي نامهاي جعلي را در مورد اماكن انگليسي ترويج كرد و بسياري از آنها تا همين اواخر در نقشههاي رسمي به كار برده شد.
مالوِرن
وقايعنگار و بنديكتي انگليسي (وفات: حدود 1415).
جزئيات زندگي او معلوم نيست. او راهب صومعهٴ بنديكتي وُرستِر (نزديك مالوِرن ) و در سال 1395 ناظم آن صومعه شد. ظاهراً در سال 1415 يا پيش از آن درگذشت.
او ذيل جامع التواريخ هيگدِن را از سال 1346 تا 1394 نوشت. ذيل ديگري از سال 1395 تا 1408 موسوم به كتاب سفيد به خط ديگري است.
وقايعنامهٴ مالوِرن حاوي مشاهدات جوي است، از قبيل زمينلرزه در سال 1382؛ پديدههاي خورشيدي عجيب مربوط به آن زمينلرزه؛ شفق قطبي (؟) در سال 1385.
روٴياي پيرس شخمزن را به اشتباه به او نسبت دادهاند؛ مسلماً آن منظومه تأليف معاصر او ويليام لانگلند (1330؟ـ1400؟) است.
جان مالوِرن وقايعنگار، غير از همنام معاصر اوست كه پزشك بود. جان مالوِرن پزشك احتمالاً دانشجوي مدرسهٴ اريل در آكسفورد بود و در سال 1402 در سنت دُنستَن اين دِايست لندن به كار پرداخت و ظاهراً در حدود 1422 از دنيا رفت. او رسالهاي در باب طاعون نوشت.
والسينگهام
بنديكتي انگليسي، آخرين وقايعنگار بزرگ انگليسي (در سال 1421 هنوز زنده بود).
توماس والسينگهام احتمالاً از نُرفلك برخاست، در سنت آلبانز (هرتفردشاير) و شايد در آكسفورد، كه غالباً نوآموزان آن صومعه را ميفرستادند، تحصيل كرد و به مقام استادي صومعه رسيد (1380) و تا سال 1394 مديريت اتاق كتابت و استنساخ كتابها را در سنت آلبانز برعهده داشت تا مدير زاويهٴ ويمندهام (نُرفُلك) شد. در سال 1396 به سنت آلبانز بازگشت و تا سال1421 هنوز در آنجا ميزيست.